رعايت حجاب و عفاف براى زن ، دستور و توصيهء خداوند متعال‌به همهء بانوان مؤمن است : يَا أَيُّهَا الْنَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَابِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنَى أَن يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِيماً ( احزاب : 59 ) اى پيامبر ! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو : جلباب‌هاى [ روسرىهاى بلند ] خود را بر خويش فرو افكنند . اين كار براى اينكه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگيرند بهتر است . خداوند همواره آمرزنده و رحيم است . تشريع حجاب و رعايت حيا و عفاف براى زنان نه تنها يك ضرورت اجتماعى براى سلامت و حفظ عفت عمومى جامعه است ؛ بلكه مهم‌ترين راهكار حفظ كرامت و شخصيت انسانى زنان در عرصه‌هاى گوناگون است . پارهء وجود رسول خدا ( ص ) كامل‌ترين اسوه و الگوى حيا ، عفّت و حجاب است . او با آنكه در كنار پدر و نيز در خانهء شوهر در بسيارى از صحنه‌ها حضور داشت ، چه در دوران كودكى در شرايط طاقت فرساى مكه و محاصرهء اقتصادى در شعب ابى طالب ، چه در دوران مدنى و كشاكش جنگها و حوادث گوناگون و چه در خانهء على ( ع ) كه محل آمد و شد فراوان اصحاب و ياران رسول خدا ( ص ) بود ، عفاف و حجاب او در اوج قرار داشت . آنچه او عمل كرد ، موضع گرفت و رعايت نمود ، حجّتى است براى همهء زنان در جامعهء اسلامى ، فاطمه ( س ) در اين عرصه همچون ديگر عرصه‌ها ، ميزان و محك و معيار و وسيلهء سنجش است . جلوه‌هاى بسيار زيبا و الگو پذيرى از گفتار و رفتار فاطمه ( س ) در عرصهء حيا ، عفاف و حجاب در صفحات تاريخ گزارش شده كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم .